Authentiek Wallis 06/12/2016 in Wallis door Louël de Jong

Zon! Zodra de trein de lange tunnel uitkomt is de lucht blauw en zijn de bergen hoog. Wallis: het droogste en zonnigste kanton van Zwitserland met indrukwekkende toppen zoals de Matterhorn. Opgewonden kijk ik om me heen, mijn blogavontuur kan beginnen.

Wandelen langs het water

Ik zie late sneeuwresten en wilde bloemen, het land kruipt zichtbaar onder de winter vandaan. 'Twee weken geleden viel er nog sneeuw in Crans-Montana', vertelt een serveerster mij later op een hoger gelegen terras vlakbij Sierre, een wijnstadje in het Rhônedal. Samen turen we naar het skioord in de bergen aan de overkant van het dal. Ik ben bij dit cafeetje (www.cretillons.ch) beland vanwege de Bisses de Valais. De eeuwenoude irrigatiekanalen – bisses – werden vroeger gebruikt om het smeltwater van de gletsjer naar de wijngaarden en fruitbomen in het dal te leiden. Langs dit netwerk van smalle, ondiepe kanalen zijn tegenwoordig lange wandelpaden. Het stuk dat ik loop, Bisse de Ricard, is adembenemend mooi. Het pad gaat door bossen, langs weidevelden, en steeds als ik naar het kristalheldere, zachtstromende water kijk, bedenk ik hoe leuk de kinderen het hier zullen vinden. Dammetjes bouwen, pootjebaden… ’s zomers wordt het in Wallis met gemak dertig graden.

Elk seizoen hééft iets

Maar dit jaar bleef het dus langer koud. De natuur heeft een grote invloed op het leven hier. Zo bepalen de seizoenen wanneer de koeien, na een winter in de stal, weer naar de hoge almen kunnen. Ik merk al snel dat mensen met liefde en respect over de bergen, koeien en bossen praten. Een aantal inwoners vraag ik naar hun favoriete seizoen, maar geen van hen kan kiezen. Want tja... in het voorjaar komt alles tot bloei en mogen de koeien weer naar buiten (de Inalpe, met traditionele volksfeesten), in de zomer is het warm en zijn de abrikozen en kersen rijp, in de herfst kleuren de bomen en wijngaarden oranje en worden de druiven geoogst (voilà, opnieuw allerlei gezellige dorpsfeesten) en in de winter wordt er geskied.

De koningin van de alm

Niets te vinden hier van "dat stijve en afstandelijke Zwitserland" waar soms over wordt gesproken. Zo zit ik in de namiddag aan de keukentafel bij Déborah Métrailler (24). Samen met haar broer helpt ze haar ouders op de boerderij in Loye. Ze hebben een kudde van het Zwitserse ras Hérens: sterke, zwarte koeien die het leven op de steile berghellingen aankunnen. Op de alm wordt de rangorde in de kudde bepaald. Dat is een natuurlijk proces, maar de Zwitsers hebben daar een mooi volksfeest van gemaakt. Boeren uit de regio komen met hun sterkste koeien bij elkaar om uit te maken wie de "Koningin van de alm" wordt. Dat is niet te vergelijken met de stierengevechten in Spanje. Hier wordt alleen wat heen en weer gestoten en geduwd door de koeien, waarbij al vrij snel duidelijk wordt wie de winnares is.

Het is een grote eer als je zo’n koningin in je kudde hebt en Déborah heeft er een aantal. Haar geheim? 'Veel aandacht geven en liefkozen.' Eerder wachtte ze mij op tussen haar trofeeën in het hoge gras. Kalm en met een open lach stelde ze de dieren aan me voor, want allemaal hebben ze een naam. Sowieso herkent ze ze aan het geluid van hun bel. Zo kalm als Déborah was ik niet, het zijn immers best imposante dieren, en de koningin heb ik vermeden (wat doet een bazin van de kudde met een indringer in het veld?), maar ik heb er één geaaid.

Het boerenleven

Met het ene na het andere bord komt Déborah tevoorschijn uit de keuken. Viande sèche, jambon cru, fromage alpage en tarte aux citron. Ook is er brood en Vin de Valais. Dan schuiven ook haar ouders aan en praten we over het leven als bergboer, televisieprogramma’s en jongeren die gaan werken in de stad. Steeds wordt de wijn bijgeschonken.

Rond half acht ga ik op weg naar mijn slaapadres voor vannacht. Over een slingerende bergweg rijdt een chauffeur mij naar Bed & Breakfast L’Ecole de Pinsec in het piepkleine bergdorp Pinsec in Val d’Anniviers. Eigenaars Alexandra en Nicolas Droux ontvangen me hartelijk in het voormalige dorpsschooltje dat ze verbouwden tot B&B. Maar dan staat me een verrassing te wachten, als ik door Alexandra naar mijn "kamer" gebracht word: een klein, authentiek chalet, iets verderop. Het is een droom die uitkomt. Een chalet als uit een ansichtkaartje, helemaal voor mijzelf. Tot middernacht hoor ik in de verte koeienbellen rinkelen.

Highlights & tips van Louël

B&B Ecole de Pinsec: slapen in een mooi opgeknapt, authentiek chalet in St-Jean, een klein bergdorp. Ook in het kleine hoofdgebouw zijn kamers. Unieke uitvalbasis om Val d’Anniviers te ontdekken, met prachtige dorpen als Grimentz en Chandolin. www.ecoledepinsec.ch

Meemaken van Inalp of Desalpe (september): het vertrek (Inalpe) en de terugkomst (Desalpe) van de koeien naar de hoge weides is een grote gebeurtenis in deze streek. Met voorafgaand de wedstrijden wie de koningin van de alm wordt, en bij de terugkomst een warm onthaal in diverse dorpen van met bloemen versierde koeien. Exacte data verschillen per jaar. www.valdanniviers.ch/tourisme/evenements

 

 

Wie is Louël?

De liefde voor Zwitserland werd journaliste Louël de Jong (47) met de paplepel ingegoten: haar ouders leerden elkaar kennen in Zwitserland. Talloze vakanties en mooie herinneringen verder is ze er nu voor haar Grand Tour langs Wallis, het Vierwoudstedenmeer en Luzern.

Lees ook

  • Zwitserse wijsheid

    07/03/2016 in Luzern-Vierwoudstedenmeer door Louël de Jong

    Waar wij in Nederland rennen en vliegen in ons dagelijks leven, is de tocht in Zwitserland heerlijk relaxed. Genieten van lokale kaasjes, bubbelbaden in de tuin en mooie wandelingen; het is een verademing.

  • Geluksmomenten in Luzern

    06/30/2016 in Luzern-Vierwoudstedenmeer door Louël de Jong

    Tijdens de reis naar en in Luzern beleef ik meerdere geluksmomenten. De boottocht over het Vierwoudstedenmeer, de stad vol cultuur en een rondleiding langs de enorme kunstcollectie van Angela Rosengart.

  • Heerlijk afgelegen

    06/24/2016 in Wallis door Louël de Jong

    Met pijn in mijn hart vertrek ik vandaag uit het ruige en lieflijke Wallis. Streek van wijngaarden, fruitbomen en hoge bergen. Maar ik treur niet lang, want onderweg kom ik allerlei aanraders tegen...

  • Verliefd op Val d'Anniviers

    06/17/2016 in Wallis door Louël de Jong

    Ik word wakker op 1300 meter met het geluid waarmee ik ging slapen: koeienbellen. Door het kleine bovenraam van het chalet zie ik nog net een stukje van de Matterhorn en een paar andere witte toppen. Een plek om verliefd op te worden.

Bekijk ook

10 betoverende meren 8 uitdagende via ferrata 8 architectonische hoogstandjes