Verliefd op Val d'Anniviers 06/17/2016 in Wallis door Louël de Jong

Ik word wakker op 1300 meter met het geluid waarmee ik ging slapen: koeienbellen. Door het kleine bovenraam van het chalet zie ik nog net een stukje van de Matterhorn en een paar andere witte toppen. Een plek om verliefd op te worden.

Dat was ook het gevoel van Nicolas en Alexandra, die tijdens een vakantie in eigen land verliefd werden op deze plek. Eerst kochten ze een chalet voor de vakanties, maar al snel besloten ze het voormalige schoolgebouwtje te verbouwen tot bed & breakfast (www.ecoledepinsec.ch). De kinderen uit de bergdorpen gaan tegenwoordig namelijk naar school in het lager gelegen Visoie.

Net als vroeger

In de mooie ruimte van voornamelijk hout staat nog een oud schoolbankje en er is een prachtige authentieke houtkachel van steen. 'Je zou hier moeten zijn tijdens het dorpsfeest op 13 augustus', zegt Nicolas. 'Er is dan een speciale mis in het kerkje en elke familie bakt zijn eigen brood in de dorpsoven.' Elk bergdorp in Val d’Anniviers heeft een oven waar families een paar keer per jaar hun (lang houdbare) broden bakken van een speciaal soort graan. In mijn ontbijtmandje ligt vers brood, naast de heerlijke lokale kaasjes en gedroogde ham die ik gisteravond al proefde. Een buurman die is aangeschoven vertelt dat mensen uit de bergdorpen bijna nooit in de supermarkt komen. Ze leven vrijwel geheel zelfvoorzienend en wisselen onderling producten uit. Biologisch en puur eten? Het is hier de gewoonste zaak van de wereld.

Houten hutten op de almen boven Pinsec.

Net als in mijn herinneringen

Met moeite neem ik afscheid van "mijn" kleine chalet. Wat een unieke en rustgevende plek is dit. En toch zijn er vlakbij bekende skistations zoals Vercorin en Grimentz – mijn volgende bestemming. Nieuwszender CNN kroonde Grimentz dit jaar tot één-na-mooiste bergdorp van de Alpen (na Zermatt). Dat heeft het dorp mede te danken aan de donkere houten chalets die je ook op veel ansichtkaarten ziet. Al snel ontmoet ik Jean (84), geboren en getogen in het dorp en de beste reisleider die je kunt treffen Over elk huis weet hij iets vertellen. Wanneer hij iets wil laten zien pakt hij steeds voorzichtig mijn bovenarm. Ik mis alleen de rode geraniums onder de luiken van de huizen... Jean: 'Het bleef langer koud dit jaar, dus die komen pas volgende week vrijdag. Dan arriveert een vrachtwagen vol en kopen alle inwoners van het dorp in één keer hun geraniums. Zo doen we dat hier.' 

Het regent inmiddels. Jammer, maar het doet weinig af aan de schoonheid van het dorp. Dit is hoe ik mij Zwitserland herinner. Omhooglopende straatjes tussen chalets, de geur van houtvuur, geen haast, inwoners met een gebruind gezicht die eeuwig jong lijken. Ik sluit mijn bezoek af met een proeverij van de beroemde Vin du Glacier in de wijnkelder van het dorpshuis. Het principe van de gletsjerwijn is dat de vaten nooit helemaal geleegd worden, en ieder jaar wordt de nieuwe wijn bij de oude gevoegd. Er heerst een beetje mysterieuze sfeer in de kelder, en dat moet ook, want deze wijn wordt alleen gedronken bij speciale gelegenheden. Het smaakt nogal wrang, 'maar je próéft de traditie', zegt Jean trots. En van hem neem ik inmiddels alles aan.

Wereldreizigster

Een rustiger, hooggelegen dorp in Val d’Anniviers is Chandolin op bijna 2000 meter. Ik wil hier graag naartoe omdat er een klein museum over Ella Maillart is: avonturier, schrijfster, journalist, reiziger, fotograaf en sportheld (ze deed in 1924 mee aan de Olympische Spelen als solo-zeilster). Ze werd 94 en leefde de helft van het jaar in Chandolin, de andere helft van het jaar reisde ze de wereld over. 'Zo kwam het dat er regelmatig mensen uit India en Mongolië door ons dorp liepen in hun kleurige, traditionele kledij. Vrienden van Ella. Ze had een vrije geest', vertelt mijn gids die de markante vrouw gekend heeft. Het kleine museum in een kapel toont Maillarts leven: reiskoffers, de Nepalese jas die ze altijd droeg, foto’s en een mooie documentaire over haar. Ze was zeer geliefd in het dorp en staat bekend als een “Une grande femme de Suisse” (www.ellamaillart.ch).

Nog vol van de belevenissen van de eigenzinnige Ella ga ik terug naar het dal, voor een wijnproeverij in Sierre. Niet veel mensen weten dit, maar Zwitsers zijn apetrots op hun wijn, en Sierre ligt midden tussen de wijngaarden. 's Avonds ga ik eten in Le Château de Villa, een gezellig, huiselijk restaurant in Sierre. Tijdens de lekkerste raclette ooit passeren vijf verschillende soorten kaas de revue – een raclette om nooit te vergeten. 

Highlights & tips van Louël

Dorpsfeest Pinsec: op 13 augustus 2016 vindt het dorpsfeest plaats en bakken families uit de regio hun speciale broden in de dorpsoven. In de herfst is er ook veel te beleven, dan zijn er veel oogstfeesten. Uniek om mee te maken. www.valdanniviers.ch

Rondleiding door Grimentz: dit middeleeuwse dorp met donkere, houten chalets is beslist een bezoek waard; of je het nu op eigen houtje verkent of in het gezelschap van de Franstalige gids Jean ontdekt. 

Wie is Louël?

De liefde voor Zwitserland werd journaliste Louël de Jong (47) met de paplepel ingegoten: haar ouders leerden elkaar kennen in Zwitserland. Talloze vakanties en mooie herinneringen verder is ze er nu voor haar Grand Tour langs Wallis, het Vierwoudstedenmeer en Luzern.

Lees ook

  • Zwitserse wijsheid

    07/03/2016 in Luzern-Vierwoudstedenmeer door Louël de Jong

    Waar wij in Nederland rennen en vliegen in ons dagelijks leven, is de tocht in Zwitserland heerlijk relaxed. Genieten van lokale kaasjes, bubbelbaden in de tuin en mooie wandelingen; het is een verademing.

  • Geluksmomenten in Luzern

    06/30/2016 in Luzern-Vierwoudstedenmeer door Louël de Jong

    Tijdens de reis naar en in Luzern beleef ik meerdere geluksmomenten. De boottocht over het Vierwoudstedenmeer, de stad vol cultuur en een rondleiding langs de enorme kunstcollectie van Angela Rosengart.

  • Heerlijk afgelegen

    06/24/2016 in Wallis door Louël de Jong

    Met pijn in mijn hart vertrek ik vandaag uit het ruige en lieflijke Wallis. Streek van wijngaarden, fruitbomen en hoge bergen. Maar ik treur niet lang, want onderweg kom ik allerlei aanraders tegen...

  • Authentiek Wallis

    06/12/2016 in Wallis door Louël de Jong

    Zon! Zodra de trein de lange tunnel uitkomt is de lucht blauw en zijn de bergen hoog. Wallis: het droogste en zonnigste kanton van Zwitserland met indrukwekkende toppen zoals de Matterhorn. Opgewonden kijk ik om me heen, mijn blogavontuur kan beginnen.

Bekijk ook

8 uitdagende via ferrata 7 x food & drinks 9 fijne fietsroutes